Rabotheater Hengelo

Intens, gepassioneerd en onomwonden zingt Nathalie Matteau (Montreal, Québec, Canada) over de liefde en het leven. Haar liederen verhalen over vergankelijkheid, jaloezie, afscheid, eenzaamheid, bedrog en crimes passionnels. Zij ziet schoonheid in de tragiek van alledag waarmee we ons allemaal kunnen vereenzelvigen, maar waarover we meestal liever discreet zwijgen. Ondersteund door haar vijfmansband (Les Hommes Perdus) roept ze met haar ‘chansons noires’ beelden op van het decadente nachtleven in de kroegen, clubs en theaters van Parijs en Berlijn tussen de twee wereldoorlogen. Daar werd met volle teugen geleefd alsof iedere avond de laatste kon zijn. Denk Marlene Dietrich, Kurt Weill, Bertold Brecht, Tom Waits en Jacques Brel. De pers over Nathalie Matteau: ‘De virtuoze vijfmansband van Matteau (drums, accordeon, tuba, trombone en sax) speelde een potpourri van muziekstijlen. Jazz, blues, chansons en zigeunermuziek werden in een onweerstaanbare cadans aaneengesmeed. Met haar donkere stem deed Matteau bij vlagen denken aan Edith Piaf, maar meer nog aan een vrouwelijke Arno.’ (PZC).

www: nathalie matteau